Verhalen
Over het glas, het bord en iedereen die aanschuift. 18 verhalen, van Athene om kwart over zes tot een Nederlandse kroeg in 1881. Zeg hoeveel tijd je hebt, en elk verhaal past zich aan.

Een schaduw, graag
In Venetië vraag je aan de toog niet om een glas wijn, maar om een schaduw. Het woord is ouder dan de bar waarin je staat, en het verhaal erachter is mooier dan bewijsbaar.
Het loon werd in de kroeg betaald
Op zaterdagavond, in de negentiende eeuw, kreeg een Nederlandse arbeider zijn loon vaak uitbetaald in de kroeg. Soms van dezelfde man die de kroeg dreef. Wat er van het loon overbleef als hij thuiskwam, hing af van hoe lang hij had moeten wachten.

Wie betaalt?
Er is één moment waarop elke tafel even ongemakkelijk wordt, en dat is wanneer de rekening komt. Hoe dat moment wordt opgelost, zegt veel over hoe een land over vriendschap denkt.

Spanje, 1974. En nu.
In 1974 leefde Franco nog, stond de televisie boven de toog en had een getrouwde vrouw toestemming van haar man nodig voor een baan. Wie er toen aan de bar stond, en wie er nu staat, zegt meer over Spanje dan de vermut in het glas.

Athene, 18:14
Om zes uur heeft in Athene niemand honger. De lunch was om drie uur en het diner komt pas na tienen. Wat er tussendoor op tafel komt, is geen maaltijd, al komt het er soms verdacht dicht bij.
Dranken die geboren werden uit een verbod
Sommige dranken zijn uitgevonden.

Het aperitief van de generatie die minder drinkt
Elke nieuwe generatie drinkt minder dan de vorige, en de drankindustrie wordt er nerveus van.

Nederland heeft een borrel, maar geen aperitief. Of toch wel?
Op papier lijkt de borrel op een aperitief: einde werkdag, een drankje, iets hartigs erbij.

De anijsgordel: van Lesbos tot de Bekavallei
Van Lesbos tot de Bekavallei loopt een gordel van anijs, en overal gelden dezelfde drie wetten: nooit alleen, nooit snel, nooit zonder eten.

De graaf, de barman en de soda die sneuvelde
Florence, 1919.

De opening zonder alcohol
In Marokko wordt het glas drie keer gevuld en elke vulling smaakt anders: zacht als het leven, sterk als de liefde, bitter als de dood.
Het louche-effect, of waarom je naar een glas blijft kijken
Schenk water bij een ouzo en de heldere drank slaat traag melkwit uit, in wolken, alsof er weer in het glas trekt.

Wat er op tafel staat
Niemand heeft ooit een standbeeld opgericht voor het schaaltje olijven, en dat is een fout.

Achttien uur, overal
Het is zes uur.
Het kleine woordenboek van het aperitief
Vijf woorden om mee te beginnen.Fer el vermut.

Italië, het podium
Om zes uur verandert elke Italiaanse stad in een toneel.

Mulsum, of waarom dit ritueel ouder is dan Europa
Voordat het Romeinse banket begon, kwam de gustatio: eieren, olijven, schelpdieren, en een beker mulsum, wijn met honing en specerijen.
Waarom bitter het nieuwe zoet is
Bitter is evolutionair een alarmsignaal: gif, bederf, niet eten.
Hier staat nog niets.
Eén verhaal, net voordat het uur begint.
Eens in de twee weken op donderdagmiddag. Het nieuwste verhaal, één ding om zelf te proberen, en wat we onderweg tegenkwamen. Wie meeleest, hoort ook als eerste nieuws over juni 2027.